داستانهای پسامدرن جهان پیرامون ما را به شیوهای متناسب با زندگی در عصر پسامدرن بازنمایی میکنند. خوانندهای که به سبکوسیاق داستانهای کلاسیک عادت کرده باشد، در مواجههی نخست با آثار پسامدرن، آنها را فاقد انسجام روایی میپندارد و چهبسا دنبال کردن وقایع این داستانها نیز برایش دشوار باشد. اما اگر سازوکارهای معناآفرینی به شیوهی پسامدرنیستها و شیوهی خوانش داستانهای آنان را بهدرستی بدانیم، آنگاه نهفقط از خواندن این آثار لذت میبریم بلکه همچنین
↧









