روانکاوی، نظریهای که بر اساس پژوهشهای زیگموند فروید در اواخر قرن نوزدهم و اویل قرن بیستم شکل گرفت، از ابتدا با مجادلات و مخالفتهای فراوانی مواجه شد، از جمله با مناقشات و مقاومتهایی که جامعهی پزشکیِ آن زمان در برابر این نظریه از خود نشان میداد، اما بهمرور زمان این نظریه توانست جایگاه تثبیتشدهای برای خود به دست آورد. امروزه دامنهی روانکاوی از حوزهی اولیهی آن (درمان بیماریهای روانتنی) بسیار فراتر رفته است، بهگونهای که کاربردهای علمی و
↧
